odszkodowanie w anglii

Tak jak zawsze przed kazdym wyjsciem, odszkodowanie w anglii  ufundowalem goracy dres, czapke, rekawiczki. W kieszeni 10 zl, tropy i sedziwa empetrójka. Na zaczatek wlaczam energetyczna melodie, by wkrecic sie na zupelne objazdy postepu. Pare minut zwinnych brzmien i juz pedze na 100% swoich moznosci. Nic wyjatkowego. Tego dnia wybieralem rózna marszrute anizeli zadawalem do tej pory. W regule praktycznie w ogóle sie nad tym nie zastanawialem, tylko spontanicznie wyrwalem w prawo zamiast w lewo na najblizszym skrzyzowaniu. Pare metrów zwyklej, zdolna muzyka i usmiech na twarzy. To jest to, na co kompletny dzien czekalem i w zasadzie wolno stan ten staje sie dla mnie taksa, jednak nie dzis. Dzis wydarzylo sie cos róznego. Nawalnica w listopadzie? Dobiegajac mniej wiecej do 30% swojej trasy, na niebie zanotowalem blysk. Pomyslalem sobie: WTF? W listopadzie zawiadamia sie na dezorganizuje? Tlumaczac to sobie wyobrazeniem albo refleksem jakiegos swiatla wozu – plyne dalej. Dokanalowe gloski skutecznie obrzynaja mnie od wszelkich dzwieków plynacych z zewnatrz, totez nie jest mi wiadome uslyszec trzasków ( jezeli w ogóle istnialy). Podbiegam kolejne kilkadziesiat metrów i znów pojmuje… blysk. Sam juz nie znam, czy jestem pijany, nacpany, czy moze juz tak wyczerpany bieganiem, ze pojmuje blyski. W wyczekiwaniu na kolejne oszustwo optyczne plyne dalej i spojrze sie w niebo. Nie przypuszczalem, ze w tej chwili…. zacznie sypac. Wykwintne krople jesiennego deszczu spadaja tuz na moja glowe, dloni i pod nogi. Spadaja jakby leniwie, ociezale i niezbyt dynamicznie. Pomyslalem sobie: Hmm.. Odlotowy jesienny deszczyk, w mzawce dawno nie mknalem. Usmiechajac sie jeszcze szerzej, przeksztalcam muzyke na swojej empetrójce, która ma skala obliczeniowa mniejsza niz kalkulator. Padlo na chillotowy mix, który doskonale potrafi mnie amputowac od swiata. Obmacuje blogi blogostan, ale w glebiny siebie umiem, ze nigdy nie moze byc tak, aby nie potrafilo byc lepiej. Nastepne kroki, nastepne sekundy piesni, a deszczyk rozpoczyna zawiesc coraz mocniej. W regule opady wcale sie nie nasilaly, tylko przeskoczyly z czulej mzawki do sredniej wielkosci burzy. Wyciszony mózg nagle daje sie we znaki i zaczyna mnie sabotowac: [Tu wstaw brzydkie slowo, które opowiadasz, kiedy sie zezlosciles] Dlaczego spada akurat dzisiaj, kiedy postanowilem zasuwac?! – mówilem sam do siebie, na chwile gubiac uciecha z szeregu. Do postoju posiadam jeszcze jakiekolwiek rzetelne 500 m, zatem odszkodowanie w anglii rozpoczynam pospieszniej biec. Staram sie objezdzac kaluze i biec pod drewnami (nawet nie odwiedzilem na to, ze o tej porze roku drzewa nie posiadaja listowi), by jak najmniej zmoknac. Nastepne sekundy szeregu, a odczuje, ze deszcz sie nasila. W pewnym momencie wdepnalem w kaluze i mysle sobie: “Swietnie…”. Cóz, z chlajacym obuwiem, przemoknieta czapka pedze dalej, by zalapac sie na nadjezdzajacy autokar. Dobiegam do postoju i zobacze grupke stojacych ludzi, którzy porwani jak sardynki w konserwy usilnie próbuja oslaniac sie przed deszczem.